calendar

เรื่องราวของชีวิต
กินเปลือก...
ปีแห่งการเปลี่ยนแปลง
ครบรอบ 4 ปี
เห่อ...
@รายาบุรี รีสอร์ท เขื่อนศรีนครินทร์
กลับมา แบบหงอยๆหน่อย
ความจริง ความเชื่อ
ปลาใหญ่ กิน ปลาเล็ก...
เวิ่นเว้อ หาสาระไม่มี
Something about Japan and Thailand
เรื่องของคนดี
ครอบรอบ 3 ปี
วันแปลกๆ
สวัสดีปีใหม่
นิยายก้นครัว ตอนที่1 อะไรคือการเรียนรู้
นวตกรรมการบริหารแบบ VALVE
เสียเจ้า
งานใหม่
สุขาอยู่หนใด?
คนสำคัญ...



กินเปลือก...

ก็ยังทำไม่ได้ขนาดที่จะเขียนทุกวัน

แต่เอาน่ะ มีเวลาก็จะเขียน 555
ตอนนี้มีลูกจ้างแล้วครับ
เป็นแม่บ้านของทางมหาวิทยาลัย อายุเยอะกว่าพอสมควร
มาช่วยขายของ เราก็จะมีเวลาไปทำร้านอีกร้าน
ใกล้เสร็จละจะเปิดได้มะไหร่ก็ยังไม่แน่ใจ
5555

เปิดร้านแบบนี้ก็เห็นก็เจออะไรหลายๆอย่าง
วันก่อนก็คุยกับน้องที่มาซื้อของ
เรื่องราวของการ "กินเปลือก" ของคนไทย

กินเปลือก ในความหมายของผม 
คือเราบริโภคกันแต่เปลือกนอกของสิ่งที่เราสนใจ
เป้าประสงค์ของการกินบางทีไม่ใช่เพราะอร่อย หรือดี
แต่เพราะมันแสดงถึง "รสนิยม"

ผมอยู่ในแวดวงอาหารญี่ปุ่นมาพักหนึ่ง
ได้ใกล้ชิดกับอาหารญี่ปุ่น คนญี่ปุ่น
หรือคนไทยที่อยู่ในวงการ
ได้มีโอกาสไปสัมผัสอาหารญี่ปุ่น แบบที่ไม่ใช่ว่าไปกินกันให้อร่อย
แต่ต้องเรียกว่า ถูกพาไปกินให้รู้

สิ่งที่ได้รับรู้มาคือความอร่อยในแบบที่ผมไม่ได้ว่าคนไทยลิ้นไม่ถึง
ต้องบอกว่า คนละลิ้นกันมากกว่า

เราอยู่กับอาหารที่เน้นการปรุงแต่งมาตลอดชีวิต
อาหารที่ปรุงด้วยเครื่องปรุง
รสชาติเข้มข้น หวาน เค็ม เผ็ด เปรี้ยว

ในขณะที่ญี่ปุ่น เป็นอาหารที่เน้นการดึง "รสชาติวัตถุดิบ"
ดังนั้นอาหารญี่ปุ่นแบบที่เรียกว่าเป็นอาหารต้นตำรับ
คืออาหารที่ใช้การปรุงแต่งให้น้อยที่สุด
เพื่อดึงเอารสชาติที่แท้จริงของวัตถุดิบออกมาให้มากที่สุด

ผมได้มีโอกาสไปกินร้านอาหารที่เกียวโต
ซึ่งเป็นร้านหนึ่งในทริปที่ไปกับทางองกรไม่แสวงหากำไรของญี่ปุ่น ในสังกัดกระทรวงเกษตรของญี่ปุ่น
ร้านอาหารที่นี่หัวละประมาณ 60,000 เยน
ตกแล้วสองหมื่นกว่าบาทต่อคน
ต้องบอกเลยว่า ไม่ถูกปาก
คนไทยที่ไปส่วนใหญ่ก็บอกเหมือนๆกัน

สาเหตุหลักๆคือ รสชาติจืด
อาหารแต่ละเมนูใช้วัตถุดิบชั้นยอด
แต่เราต้องกินโดยละเลียดรสชาติของวัตถุดิบจริงๆ
ที่ไม่ผ่านการปรุงแต่ง

ในวันถัดมาเราไปโอซาก้า
ทานอาหารที่ร้านแฟรนไชส์ ซึ่งเป็นบริษัทเดียวกับร้านที่เกียวโต
เขาบอกกับเราว่า อาหารที่นี่ ถูกกว่าที่เกียวโต 10 เท่า
นั่นก็คือ 6,000 เยน
แต่ถูกปากคนไทยมากกว่า
คนโอซาก้า ทานอาหารที่มีรสชาติจัดกว่าอาหารที่อื่นของญี่ปุ่น
และนั่น ทำให้คนไทยที่ทานนิยมชมชอบมากกว่า

ทุกวันนี้ เราทานอาหารญี่ปุ่นกันยังไง
คนไทยทานซูชิ ด้วยการจุ่มข้าวลงไปในโชยุ
ซึ่งจริงๆ นั่นเป็นสิ่งที่คนญี่ปุ่นถือว่าเป็นมารยาทที่ไม่ดี
ต้องพลิกหันด้านที่เป็นปลา
แล้วแตะโชยุเล็กน้อย
ไม่ใช่จุ่มลงไปเลย

โซบะก็เช่นกัน คนญี่ปุ่นแปลกใจกับการจุ่มโซบะทั้งก้อนลงไปในน้ำจิ้มโซบะ
จริงๆ การจุ่มโซบะไปจะจุ่มลงไปเล็กน้อย
ไม่ใช่นำเส้นลงไปกวนในถ้วย

เหตุผลสองอย่างนี้เหมือนกัน
คือพวกเขาไม่ได้ต้องการให้ข้าวและปลาชุ่มไปด้วยรสของโชยุ
แต่ต้องการให้รสโชยุไปขับรสปลาให้โดดเด่น
เหมือนกับรสของโซบะยุ ให้ไปเพิ่มความอร่อยของโซบะ
ส่วนการไม่จุ่มข้าวลงไป เพราะถ้าจุ่มข้าวจะมีเศษข้าวตกอยู่ในถ้วยโชยุ
คนญี่ปุ่นถือว่ามันดูไม่สวยงาม 

จริงๆ การทานอาหารจะทานอย่างไร สำหรับเราก็คือเรื่องของเรา
นี่คือบ้านเราเมืองเรา ไม่จำเป็นต้องแคร์ใครก็ใช่
แต่การที่เราทาน "อาหารของเขา" 
หากเราได้ศึกษา ได้เรียนรู้ให้ลงไปลึกซึ้งถึงวัฒนธรรมการทาน
เราก็จะได้พบมุมมองใหม่ๆ 
พบความน่าสนใจใหม่ๆ 

ผมเองอาจจะคิดไปเอง
แต่ผมชอบทานเนื้อย่าง โชยุวาซาบิ
มากกว่าทานกับน้ำจิ้ม
ในขณะที่เอาเนื้อมันๆ ไปจิ้มเกลือ
มันก็อร่อยดีอีกแบบ

คนไทยปลื้มอกปลื้มใจกับพุงปลาทูน่า
หรือโอโทโร่
แต่คนญี่ปุ่นกลับชอบทานอากามิ หรือเนื้อแดง
ไม่ใช่เพราะ โอโทโร่ มันแพง
แต่เขาบอกว่า เพราะมันมัน ไม่อร่อย
นานๆ กินทีก็ดี แต่กินบ่อยๆ ก็เลี่ยน
ไม่อร่อย

ผมอาจจะคิดมากไป
ผมไม่ได้คิดว่าคนไทยชอบกินปลาดิบ
หรือกินโอโทโร่ กินเนื้อวากิว
เพราะแค่ว่ามันอร่อย
แต่มีเหตุผลก็คือ มันดูดี
มันดูไฮโซ ดูเหมือนอวดได้ว่ากินของดี
กินของจริง
แต่บางทีสิ่งเหล่านี้ หากเจอคนที่รู้จริง
หรือคนญี่ปุ่นเจ้าของตำรับอาหารมารู้

คุณอาจจะไม่ได้ดูมีภูมิ ดูเจ๋งที่กินของดี
คุณอาจจะกลายเป็นตัวตลกให้คนหัวเราะ

ไม่ได้เฉพาะอาหารญี่ปุ่น
อาหารไทยเองก็มีหลักการ มีวิธีกิน มีความอร่อย
ข้าวที่ทานกับแกงส้มอร่อย ถ้าไปถามคนโบราณ
เขาจะไม่ทานข้าวสวยเม็ดเต็ม
แต่จะทานกับข้าวหัก หรือปลายข้าว

เนื้อหมูที่จะใช้ทำกับข้าว ก็ต้องเลือกให้ถูก
หมูสับแบบที่ทำกินในยุคอาม่าอากง
ไม่ได้แค่สับหมูแล้วต้ม แต่ตอนสับจะต้องปรุงรสหมู
ใส่กระเทียม ใส่ซีอิ้ว หรือน้ำปลา

วิธีหั่นผักในการปรุงอาหารแต่ละอย่าง ชนิดผักเหมือนกัน
วิธีหั่นก็แตกต่างกัน ถ้าใช้วิธีผิด รสชาติก็เปลี่ยน

มีคนบอกว่า เคยได้สูตรอาหารมา แต่ทำยังไงก็ไม่อร่อย
ต้นตำรับทำให้ดู ก็ทำตามแต่ก็ไม่อร่อย
จริงๆ ผมก็ไม่รู้ว่ามันไม่อร่อยเพราะอะไร
แต่สันนิษฐานว่า 
วิธีการหั่น 
วิธีการใส่เครื่องปรุงรส
วิธีการใช้ตะหลิว
ทุกอย่างล้วนมีผลกับการทำอาหาร

ต้มข้าวคุณหมั่นช้อนฟองทิ้งรึเปล่า
ปล่อยให้น้ำเดือดเกินไปหรือไม่
เฝ้าหม้อตลอดเวลาไหม
เวลาผัด บางอย่างต้องใช้ไฟแรง พลิกตะหลิวให้ได้ทั่ว
บางอย่างต้องอดทนรอ ลงตะหลิวมากๆ ไม่ได้

ดูรายการกุ๊กออนไลน์ เห็นแล้วบางทีก็สังเวชใจ
ต้มๆ หั่นๆ ผัด มั่วๆ ก็อร่อย
อาหาร ใช้ใจทำมันก็จะออกมาดี แต่ถ้าคุณได้เรียนรู้
คุณจะรู้ว่า ใจ และ ฝีมือ มันทำให้อาหารของคุณดียิ่งกว่าเดิม

แค่หั่นๆ ผัดๆ ต้มๆ น่ะ มันไม่ใช่อาหารหรอก
ตัวละครในการ์ตูนตัวหนึ่งกล่าวไว้

ถ้าปราศจากใจของคนทำอาหารที่อยากให้คนทานมีความสุข
สิ่งนั่นมันก็ไม่เรียกว่าอาหารหรอกนะ...

     Share

<< ปีแห่งการเปลี่ยนแปลงเรื่องราวของชีวิต >>

Posted on Sat 6 Sep 2014 22:49
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh