calendar

เหมือนไม่วุ่น แต่มีอะไรต้องทำ
Together We Can รวมกันเราทำได้
Today @ CTW
จะพยายามมาถี่ๆ
ขอบคุณกับโร้ดแม็บ
ว่างกลับมาซะที
ฤดูไหนก็รักเธอ
จะพยายาม
ให้ฉันเป็นบทกวี ยามนิทรา
อุ่นใจ
ชีวิตฉันมีไว้สำหรับเธอ
แค่เรานั้นต่างรู้ใจ
Song Series บทที่68 (อย่า)ให้ฉันเจอเธออีกที
ต่อให้ชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ สักเท่าใด
รักแฟน แต่ไม่แสดงออก แล้วจะเป็นแฟนมันทำไม
หิมะที่เรียบทางด่วยเอกมัยรามอินทรา
สวัสดีปีใหม่ที่บางเลน
บางสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน
Song Series บทที่67 Santa can you hear me?
หนึ่งคนที่ข้างเธอ ยามเหงา
บางขุนไทร # 2
สุดท้ายหัวใจ จะบอกเราเอง
รูปงานวันพ่อ
ห่วงจัง
ฮือๆ ขอโต้ดก้าบ
คิดว่าเจอล่ะ แต่เธออาจจะไม่ได้เจอเหมือนเรา (อิอิ)
แล้วเมื่อไหร่จะเรียนรู้
คิดถึง กับ หวั่นไหว ...
ไปแอ่วเมืองเพชร
อาทิตย์ละครั้งแล้วอ่ะ ไม่ดีเลย
รถไฟฟ้าใต้ดิน ไม่เหนมีคัยมาหาเล้ยยย
กลับมาอีกรอบครับ
แว่บกลับมาแว้บบบนึง
36....
การบริหารความเสี่ยงของพุดซ้อน
มาแจ้งข่าว
Song Series บทที่66 พระจันทร์ยิ้ม
ฝากแล้ว
เกิดซะทีซิ๊



หนึ่งคนที่ข้างเธอ ยามเหงา

หลังจากที่อัพเรื่องบางขุนไทรไป

ก็หายต๋อม

555

ขอโทดทีคร้าบ

 

จริงๆแล้วอยากมาเล่าเรื่องที่ไปให้ฟัง

ที่บางชุนไทร เป็นบริเวณที่มีลานหอยแครง

ซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นลานเลน ริมป่าชายเลนน่ะครับ

ถือว่าเป็นลานหอยแครง "ธรรมชาติ" ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศปัจจุบัน

มีชาวบ้านตำบลบางขุนไทร คอยพิทักษ์รักษา

ต้องบอกเช่นนั้น แม้ว่าพวกเขาจะตะลุยเก็บกัน

แต่เค้าใช้มือเก็บหอย

ซึ่งมันไม่ได้เสียหายกับทรัพยากรมากไปนัก

และป้องกันลานแห่งนี้จากพวกนายทุน

ที่ต้องการนำคราด มาคราดหอย

หอยแครงพวกนี้ เป็นหอยแครงขนาดเล็ก

ซึ่งขายไม่ได้หรอกครับ ต้องนำไปเพาะ

ทางชุมชนเองก็ขุดหอยขึ้นมาจำหน่ายกับพวกซื้อไปเพาะต่อ

 

โครงงานในคราวนี้

เป็นโครงการซึ่งจัดขึ้นเพื่อสร้างชุมชนเข้มแข็ง

เป้าหมายหลักๆก็คือการทำให้ชุมชนสามารถอยู่ได้

ด้วยการตั้งกลุ่มออมทรัพย์ ส่งเสริมอาชีพ

ก็ไปมาสองรอบแล้วครับ หวังว่าจะสามารถทำอะไรได้มากพอ

 

เรื่องบางเรื่อง

เสียใจไหม ก็คงใช่

แต่ช่างเถอะ

แคร์ได้แค่ไหน ก็แค่นั้นครับ

ไม่ได้หวังอะไรอยู่แล้วล่ะ

 

     Share

<< บางขุนไทร # 2Song Series บทที่67 Santa can you hear me? >>

Posted on Mon 21 Dec 2009 21:22
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh