เขียนตอนอารมณ์กำลังเทาๆ
ห้องมืดๆ ขี้เกียจลุกไปเปิดไฟ
ก็เลยยิ่งได้บรรยากาศ กดๆ เนือยๆ
ไม่เหนื่อยหรอก แต่ได้อ่านประโยคนึงแล้วหมดแรง
จริงๆเคยบอกตัวเองไว้ตลอด
ว่าชีวิตอย่าอยู่กับความคาดหวัง
แต่ทำจริงๆ ก็มีบ้างแหละ
ที่มันจะรู้สึกกระเทือนจากอะไรบางอย่าง
แต่งเพลงไว้เพลงนึง แต่จริงๆจะเรียกว่าเพลงก็คงไม่ได้
เป็นแค่ท่อนฮุคอ่ะนะ
ไม่ใช่คนที่เข้าตา แต่เป็นคนที่เข้าใจ ฉันมองหาเท่าไหร่ ใยไม่เจอสักที
เจอเจอคนที่เข้าตา แต่เวลาที่เข้ามา ก็ไม่เคยเข้าใจเราเลย สักคน
ก็คงเป็นความรู้สึกตลกๆ ของคนคนนึง
ที่มันเข้าใจยากหรือไงก็ไม่รู้สินะ
แต่จริงๆ การที่เราจะเข้าใจใครสักคน
มันก็ยากน่ะแหละ
และความคาดหวังที่จะให้มีคนรู้จักเรา
ก็คงจะยากเกินไป
มีคนที่บอกว่า เราอ่ะมีสาวๆเยอะจะตาย
มีคนที่บอกว่า ไม่เชื่อ ว่าเราจะไม่มีคนไปไหนมาไหนด้วยเลย
บอกกระทั่วว่า ไม่เชื่อที่จะชวนแล้วไม่ไป
ก็มัวแต่ทีเล่นทีจริงกับเขาเขาก็ไม่ไปน่ะสิ เพราะไม่รู้ว่าชวนจริง
บางที เราคงทำให้เขาไม่รู้เองละมัง
หรือเราก็ไม่รู้จะบอกยังไงดี
เอาเหอะ วันนึงคงจะมีคนเชื่อบ้างนะ
เพราะเราเองที่ทำเอง ให้เข้าใจไปแบบนั้นเอง
ก็คงไม่โทษใครดีกว่า
คุยให้เหมือนคุยกับคนอื่นๆ
มันก็จะเป็นแบบนั้นแหละครับ
เคยจีบคนนึง แบบตั้งใจจีบ ถ้าเป็นคนอ่านกันบ่อยๆ
คงน่าจะจำได้บ้าง
เขียนซองสตอรี่ไว้เรื่องนึง
แต่รู้สึกเองมั้ง ว่าเค้ารำคาญ
หรือเพราะเค้าบอกมั้ง ว่าอย่าคิดอะไรกับเค้า
อย่าหวังอะไรจากเค้าเลย
เราก็เลยหยุด ลด เลิก
ก็คุยไปแบบธรรมดา ก็คือเท่าที่เราคุยกับทุกๆคน
ก็ห่วงบ้าง ไปนอนก็บ๊ายๆ พักผ่อนเยอะๆ
ฝันดี
ปกติๆ ไม่มีอะไรพิเศษ
ก็กลายเป็นเรื่องของคำว่าไม่คอ่ยคุยไม่คิดถึงไปซะงั้น
แต่เราก็ไม่ปรับกลับแล้ว พอแล้ว
คำว่าคนรัก สักคน อาจจะมากเกินไปกับความหวัง
เพราะตัวเองไม่ได้หวังขนาดนั้นจริงๆ
มันยาก และยากมาก หากจะแค่คุยกันแล้วพูดคำคำนี้
แต่คำว่า คนที่พอจะเข้าใจสักคน คงจะหายากพอกันมั้งนี่
คิดถึงเจ้าหญิงใหญ่ ขึ้นมาบ้าง
เมื่อวันซืนเจ้าหญิงใหญ่แมสเสจมา ส่งหน้า (> <) มาหา
ก็เลยรีบโทรไป
ปรากฏว่าเจ้าหญิงใหญ่กำลังสอนเปียโน
ก็เลยรีบวางก่อน ไม่อยากกวน
แมสเสจไปถามเป็นภาษาไทย ว่าเป็นอะไร
เจ้าหญิงใหญ่พิมกลับมาว่า อ่านไม่ออก
เครื่องอ่านภาษาไทยไม่ได้ (555)
ก็เลยพิมพ์ภาษาอังกฤษไปว่าเบื่อหรือป่าว สอนแล้วเหนื่อยหรือ
เค้าก็ตอบกลับมา จริงๆไม่มีอะไรมาก
แต่รู้สึกดี มากๆ จริงๆ
เค้าตอบว่า
No. I just thought about u Nothing much.
Kid wa pen yang ngai bang? Mai dai kui narn
เจ้าหญิงใหญ่ยังใจดีเสมอ
ก็รู้ว่าไม่มีอะไรมากกว่าคำว่า "นึกถึง"
คงไม่ใช่คำว่า "คิดถึง"
แต่แค่นึกถึง ก็ดีใจ เพราะปกติ
ใครๆ โทรมาก็คือไม่สบายใจ
นอกจากลี่พี่นานๆ โทรมาทีแล้ว
ก็ไม่เคยมีจริงๆนะ ที่โทรมาแบบ ไม่มีอะไร
บอกตรงๆ ว่าหลังจากไม่มีแฟน ก็ไม่เคยมีเลย...
บางคนก็ ว่างๆ เบื่อๆ เลยโทรมา
แต่นี่ทำงานอยู่ แต่นึกถึงเรา...
จะมีก็น้องลี่ที่ใต้ละมัง ที่เวลาว่างๆ ก็นึกถึงบ้าง
เค้าเป็นคนที่เรา "ปลื้ม" แต่ไม่ได้หวังจะคบกันแม้แต่นิด
แม้ว่าเค้าจะไม่มีแฟน (ตอนนี้มี) ก็ไม่เคยคิดนะ
จะมีใครที่ทำอะไรให้กับคนคนนึงมากมายในวันเกิดบ้าง
โดยที่คนนั้นไม่ใช่เพื่อนสนิทหรือแฟน
หรือบางทีเพื่อนๆ กันเองก็ยังไม่มีมากมาย
ทำให้เรารู้ว่า เค้าเป็นคนที่ใส่ใจ และรู้สึกถึงใจคนอื่นมาก
ทำให้เรารู้สึกดีเสมอ
เราไม่คาดหวังอะไรมากกับความรัก
ตั้งแต่เมื่อก่อน ตั้งแต่ตอนไหนๆ
แค่บอกว่า จะรอเรากลับบ้านไปออนเอ็มคุย
เราก็ปลื้มและมีความสุขสุดๆ
คงเป็นเพราะรักที่เคยมี ไม่อาจจะคาดหวังใดใดได้มากมาย
เราเลยหวังในสิ่งที่มันไม่เหมือนกับคนอื่น
บอกว่าคิดถึงสักคำ
ห่วงเราสักนิด
ยอมที่จะรอเราบ้าง หรือให้เรารอบ้าง
แค่นั้นเอง ไม่ต้องมาทำอะไรให้มากมายเลย
แต่แค่นั้นนี่แหละ
ไม่เคยเจออีกเลย...
แล้วฉันจะมีวี่แววได้รักใคร...
