ไม่ได้คิดเพลงไว้ก่อน
เขียนเป็นผู้หญิง ในแบบที่คิดว่าผู้หญิงจะเป็น
ไม่รู้ว่าถูกไหมน้อ
แรกๆ ก็คิดถึงเรื่องของฝนก่อน
อยากเขียนถึงฝน ที่ช่วยมาล้างหัวใจ
ล้างทุกสิ่งให้ใสสะอาด
ก็เลยนึกถึง ผญ กับความรัก ที่ไม่สมหวัง
กับผู้ชายที่เจ้าชู้หรือหลอกลวง
แล้วมีเพื่อนสักคน ที่คอยช่วย
ก็เขียนไปเขียนมา มันก็ไหล ไหล ไหล
จนกลายเป็นแบบนี้แหละ
สรุปสุดท้ายพอเขียนใกล้ๆจบ
ก็นึกเพลงเหมาะๆออก
ก็จับนางเอกสองคน
ร้องเพลงนี้ซะเลย
เจ็บดูซะมั่ง อะไรซะมั่ง
สักครั้งให้พอได้จำจนตาย
คือบางครั้ง
การที่เราไม่รู้จักอะไรบางอย่าง
มันก็น่าเสียใจมากกว่า ได้รู้แล้วเจ็บ
เว้นแต่ ยาเสพติด ไม่ควรลอง
สุรา เหล้า บุหรี่ ห่างได้เป็นดี
ความรัก
ถ้าไม่กล้ารัก ก็มิอาจได้ลิ้มความหวานของความรัก
หากกลัวรักจะขม แล้วเมื่อไหร่จะได้ชื่นชมรักหวานสมใจเล่า
วันนี้ไปคณะเรื่องลงทะเบียน
ก็จะไปร้องเกะกัน
แต่ดันเปลี่ยนที่ จาก SF ไปแถวอโศก
ชอบก็ชอบนะ แต่ว่า
ไม่เวิร์คอ่ะ เพราะต้องไปยืมตังเพื่อนที่ มาบุญครอง
ก็เลยกะว่าจะตามไปทีหลัง
พอเคลียร์เรื่องเงินเสร็จ โทรหานัทได้
นัทบอกว่า กำลังจะกลับกันแล้ว
เวรกัม
เลยไม่ไปดีกว่า
ก็อยากรอ้งกับเพื่อนๆนะ
แต่ไม่ได้ร้องกับเพื่อน ก็ไปหยอดเองซะเสียงแหบ
เริ่มด้วย คำถามที่ไม่มีคำตอบ
อารมณสีเทา
ไปเรื่อยๆจนปิดที่
คืนแห่งความเหงา
ร้องไม่ไหวแระ เจอเพลงปิดท้ายแบบนี้
แต่สนุกดีครับ คนเดียวก้อสนุกได้
ตะโกนไม่เกรงใจใครดี
เพลงแบบนี้ มันต้องตะโกนกันสุดๆ
อิอิ ไว้ไปหยอดที่รามจะหยอดเยอะกว่านี้
ร้องเพลงเก่าๆบ้างก็ดีนะ
วันนี้ร้องใจโทรมๆ แล้วชอบดี 555 ใส่เลยละกัน
