ต่อสู้    หายไปหนึ่งอาทิตย์พอดี 555 นานมว๊ากกกกก แต่ก็ยังดี ยังกลับมาเขียนได้ อาทิตย์หน้าจะพยายามต่อ   พักนี้มีข่าวไม่ดีเท่าไหร่สำหรับตัวเอง เรื่องที่จะพยายามรีไฟแนนซ์บ้านมันไม่ผ่าน เหตุผลก็มาจากที่หนี้เราเยอะเกิน 40% แล้วที่ทำมันไม่ค่อยเหมือนชาวบ้าน   คือจะรีไฟแนนซ์ แต่มันรีไม่ได้อ่ะ เพราะบ้านนี้กู้สองคน แล้วอีกคนคือน้องชายคนกลาง ติดเครดิตบูโร ถ้ารีก็รีไม่ได้ เพราะน้องติดเครดิตบูโร เมื่อคุยกับธนาคารแห่งหนึ่ง เขาก็บอกว่า ต้องใช้วิธี "ซื้อ" ก็คือ เอาชื่อน้องอีกคนมาซื้อ แล้วจับเราไปเป็นผู้กู้ร่วม ในสัญญาซื้อขายคือเราและน้องคนกลาง ขายให้น้องคนเล็ก แต่ในสัญญาจำนองเราจะต้องเข้าไปช่วยน้องด้วยเพราะเงินเดือนน้องไม่ผ่าน แต่ไปๆ มาๆ ไอ้เราเองกลับไม่ผ่าน   ฟังเหตุผลทีแรกก็ตลกๆ เพราะหนี้สินเรา ถ้าไม่นับบ้านที่จะรีเนี่ยะ มันจะประมาณ 20 - 25% ของเงินรายได้ มันไม่ถึง 40% แน่ๆ แต่เขาบอกเราว่า เราเกิน เพราะบ้าน อืม ยังไม่ได้ขอข้อมูลว่า เกินตอนที่เราผ่อน หรือเกินตอนนี้ เพราะถ้าเกินตอนนี้ก็ตลก รวมบ้านเราไปด้วยนี่อ่ะนะ บ้านตอนนี้ผ่อนตั้งหมื่นต้นๆ จะให้ไม่เกิน 40% ก็คงลำบากหน่อย แต่ว่าถ้าโอเคว่า ถ้าเราทำเรื่องแล้วภาระเกิน 40% อันนี้พอเข้าใจยอมรับได้   ตอนนี้เลยต้องกลับมาแผนเดิม หารายได้เพิ่ม เอาฟะ ลองอีกสักตั้ง สมัครงานหางานกันหนักๆอีกรอบ ต้นปีมานี่เพลาๆ ลงไปเยอะครับ ไม่ได้ส่งใบสมัครเยอะเท่าไหร่ ถ้าถามว่าส่งไปเท่าไหร่ ตอบได้เป็นตัวเลขที่ไม่ชัดเจน 3600 ที่รีไพล์ไปตามเว็บหางานต่างๆ ประมาณ 5 เว็บครับ วอล์คอินอีกไม่ได้นับ แต่เรียกสัมภาษณ์แค่ 6 บริษัท 555   ปัญหาใหญ่ของเราคือ เรา "แก่" น่ะครับ หลายคนที่เป็นคนสัมภาษณ์ดูจะโอเคกับเรา แต่ผลที่ได้มากลับไม่เป็นแบบนั้น มีโทรมาบอกว่า "เจ้านายใหญ่อยากได้คนหนุ่มๆ" ประมาณ 3 เจ้าที่ปฏิเสธเพราะเหตุผลนี้ เหนื่อยใจ แต่ก็ไหวอยู่ครับ คงมีสักที่ ที่ต้องการเราไปทำงานด้วย   ตอนนี้ทำอะไรน่ะหรอครับ ก็เป็นบรรณาธิการ นิตยสารเมก้า เหมือนเดิมนั่นแหละครับ แต่ว่าเป็นฟรีแลนซ์ ออกมานั่งทำงานข้างนอก เงินได้ก็พอสมควร ประมาณสองหมื่นถึงสองหมื่นห้า แต่ว่ารายจ่ายมันหนักไปหน่อย ผ่อนบ้านก็ครึ่งหรือเกือบครึ่งละ หมื่นนิดๆ ให้เงินรายเดือนกับคุณแม่ จ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ อินเทอร์เน็ต รวมๆรายจ่ายต่อเดือน สองหมื่นหนึ่ง ถึงสองหมื่นสอง แล้วจะเอาตรงไหนไปตั้งตัวไหว 5555 นี่คือเคลียร์หนี้สินอื่นๆ ไม่นับบ้านไปเกือบหมดแล้วนะครับ เหลืออยู่ถ้าเทียบกับตอนคุณพ่อเสียใหม่ๆ ไม่ถึง 30%   555 เหมือนมาบ่นอะไรมากมาย จริงๆ สบายใจดีอยู่ครับ เรื่องเงินมันไม่ได้หนักหนาไม่ได้เครียดว่าอยู่ไม่ได้ แต่ก็มีคิดหนักบ้าง ว่าอนาคตจะขยับไปอย่างไรทางไหน ต้องทำอะไรอีกเยอะ และต้องทำให้ได้ คิดว่าอย่างนั้นนะครับ (ฮา)   หางานให้ได้ก่อน เอาแค่ที่เขายอมรับเราก่อน แก้ไปทีละอย่าง มองไกลก็มองแต่ต้องไม่เสี่ยง เราแบกรับมันไม่ได้หรอก เพราะมีคนเสี่ยงไปกับเราด้วย ต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆไป ใช้ชีวิตให้มีความสุข แล้วทำอะไรให้ดีที่สุด แค่นี้ก็คุ้มกับที่เกิดมาแล้วล่ะครับ   เพลงนี้อาจจะไม่เกีย่วกับเนื้อหา แต่ชีวิต หรือความรัก ถ้าเปรียบเป็นการต่อสู้ เราก็ต้องสู้ต่อไปล่ะครับ ถ้าจะเจออะไรแล้วให้ยอมแพ้ หรือให้ท้อถอย คงไม่ใช่ผมแน่ๆ     Tweet     Share << ตั้งต้นใหม่กับการเขียน >>     Posted on Wed 16 May 2012 0:51     เป็นอีก 1 กำลังใจนะฮ้าฟ ยังไงต้องผ่านไปได้แน่ๆ มีข้อแม้ ต้องสู้ ต้องสู้เพื่อจะชนะ (เป็นเพลงมาเลยหล่ะ ฮ่ะๆ) nkl    Wed 16 May 2012 9:24 [2] เป็นกำลังใจให้คนทุกคนให้สู้กับชีวิต และความรักที่เจ็บช้ำ "เลิกกัน มันก็เป็นแค่คำหนึ่ง ที่พูดมาจากคน ใจร้ายใจำ อย่าจำให้มันเจ็บ อีกเลย" เพ่ม้า     Wed 16 May 2012 0:53 [1] Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง   ต่อสู้ ตั้งต้นใหม่กับการเขียน น้องแมวหายอีกแล้ว บุญ Fast Food ปรมาณนี้รึเปล่า ไม่เคยจำบทเรียนนะคนไทย